Апасиев денес пишувал за „дно“, „олоши“ и, замислете, за морал.

Истиот тој Апасиев кој со години, без трошка човечност, ја користеше секоја сообраќајна несреќа, секоја трагедија и секоја човечка загуба за најниска дневнополитичка пресметка.

Истиот тој Апасиев кој без трунка емпатија лепеше етикети, делеше навреди и пресуди, и охрабруваше јавни линчувања.

Денес, кога станува збор за негов пратеник, одеднаш бара „тишина“, „разбирање“ и „неполитизирање“.

Не може Апасиев, кој со години ја хранеше јавноста со омраза и осуди без факти, да се претставува како жртва на сопствените методи.

Институциите мора да си ја завршат својата работа без селективност и без притисоци.

Но јавноста има право да види и кој е принципиелен, а кој е гласен само кога му одговара.

Апасиев не е жртва на политичка хајка.

Апасиев е заложник на сопственото лицемерие.

А лицемерието не се брише со навредлив Фејсбук статус.

Тоа се гледа и се памети.


Линк од фб објава:

https://www.facebook.com/share/p/14T573udvE7/?mibextid=wwXIfr